عزیزان دیدند که ما بازنشستگان هر راه قانونی قابل تصوری بود، طی نمودیم. حتی راه حل اجرای یک مرحله ای #همسان_سازی کامل و بدون اتکا به نفت و خزانه دولت را جامع و کامل دادیم. در این جا سوال می کنم که کشور ما و تعداد دیگری نفت دارند. نمی گویم کشور های پیشرفته که همین ترکیه بغل دستمان نفت دارد? چگونه است که بازنشستگان او در آسایش اند و ما در عذاب دایمی غرقیم?
لطفا برخی نگویند همسان سازی دو ساله که امکان اجرای کامل و یک مرحله اش وجود دارد. دلم پر در درد است که مقامی به خودم گفت که کسی به فکر بازنشستگان نبوده و نیست، چون تبعات ندارند. این خیلی مورد ناگواری است.
گرامیان! امروز نه من مطرحم و نه تو و فقط ما و باید ما باشیم. ما می توانیم که باید بتوانیم.
لطفا برخی نگویند، معلم، سازمان برنامه ای، بهداشت و درمانی، کشاورزی و صنعت و معدنی و غیره و ذلک هستیم. همه بازنشستگانی هستیم که شدیدا مورد ظلم و تبعیض مکرر و مستمر قرار گرفته ایم.
ذره ای به قول فرد سخنگوی متناقض گو، وزیر رفاه بی اطلاع و مدیر صندوق بازنشستگی که این خود شده متناقض گوتری ازسخنگو، اطمینان نداشته و نداریم. چند سال است وعده های دروغین و بی اساس این ها را شنیدیم و علیه ما اقدام کردند، ولی کاری برایمان انجام ندادند.
طرف هنوز وام مرحله دهم سال قبلش را نپرداخته که دارد قول وام شندر غازی سال جاری را در بوق می کند. اگر حق قانونی خودمان را بپردازند، چه نیازی است با این وام های اندک بر سرمان منت بگذارند?
امروز، نه من منم و نه تو، تویی. من و توییم که ما هستیم. ما باید باشیم و ما بمانیم که ما پیروز است.
وعده ما، ساعت 10 صبح روز 31 مرداد در مقابل مجلس شورای اسلامی.
✍️ حسین سوری
برچسب:
نویسنده: آدرین کاظمیان