از کی ورشکسته شده برشکسته?

نگوییم چون فلانی، برادر تنی ماست، نه خطا می کند و نه اشتباه که اگر گفتیم, بدون این که خود متوجه شویم، داریم اعلام می کنیم که این برادر ما، اصلا بشر نیست. اگر بشر است، مطابق تعریف، نمی تواند، عاری از خطا باشد. ولی خطا داریم تا خطا. وقتی وزیر در اصل خطا دارد، چه گره ای را بلد است بگشاید? در تعریف بشر، اشتباه حدی دارد و اگر خطا شد بنیان کار او، پاسخ منطقی چیست?
القصه که از رییس کل منزل، امر صادر شد که بپر بیرون و یک کلید از روی کلید قفل در حیاط بده بسازند که یکی از بچه ها کلید را گم کرده و اگر خانه نباشیم، مشکل دارد. این اسم، عمدا انتخاب نشده که در 200 متری خانه ما، اوستا حسن کلید ساز، کارگاهی معروف دارد. اوستا حسن، چون از بچگی با هم بزرگ شدیم و رفیق شفیقم در سال 57 و از فعالین پیروزی انقلاب اسلامی است، حرمتی برایش قایلم و او نیز تحویلم می گیرد. تا به او رسیدم و ماجرا را گفتم، سریع به پسرش گفت تمامی کارها به کنار و کلیدی برای فلانی بساز. اما من پشتک و واروی کلامی می زدم. می گفتم قفلی برای کلیدم بساز! آقا زاده که داشت کار خودش را می کرد و تا گوش اوستا حسن را مفت گیر آوردم، حرافی ام گل انداخت.
گفتم از نام کلید و کلید ساز، جز تبعیض، چیزی به ذهنم خطور نمی کند و. ..
از او که شسته و رفته حرفت را بزن. زدم:
گفتند می خواهیم یارانه بپردازیم. چه کردند? 45 و 500 پرداختند و ده برابرش را بردند. پس، یارانه من دادم، نه آن ها. گفتند ما دولت عدلیم، اول خانه نشینم کردند و بعد به نام عدل، تا توانستند به من بازنشسته ظلم کردند.
ای اوستا حسن! تو که مرا بهتر از خودم می شناسی. کسی را کردند وزیر رفاه که شکی ندارم در همان کاری که سابقه 30 ساله دارد، متخصصی تمام عیار است و به وجودش در همان جا لازم می باشد. ولی، خدا و 124 هزار پیامبر و 14 معصوم و 12 امام می دانند که او به نام رفاه، اندک رفاه مرا هم ربود و این عملکرد چهار ساله و این پرونده اش در همین مدت است. شک داری که او وارونه عمل می کند?
گفتند، گفتید و گفتم که این بابا، مناسب همان کار اصلی اش است. ولی در این مقام، دارد وارونه عمل می کند. آخر این شد حرف که چون 30 و چند سال دوست اصلاح طلب ها بوده، پس حتما وزیر خوبی است? اگر این ملاک است، چون من 50 سال است دوست تو هستم، حتما قفل و کلید ساز ماهری هم بودم و سرکه زیادی خوردم که آمدم پیش تو برایم کلید بسازی?!!
فکر کردم که با حرافی ام، گوش هایش را خوب خسته کردم و دیگر نای شنیدن ندارد. پسرش هم که کلید را دو دسته داد تحویلم و پول بگیر نبود که خودم نهایتا مبلغی گذاشتم روی دستگاهش و قسم خوردم پس نمی گیرم.
اما اوستا حسن، زد روی پایم که ادامه بده...
گفتم یادت هست خانه های قدیمی چه حیاط خلوت هایی داشتند که حال نوبت او بود که واقعه حیات خلوت ها را شرحی بسیط دهد که داد.
گفتم این وزیر فقط در یک جا از چندین جا، 5 تا از این حیاط خلوت ها دارد. ولی اسم هر یک هولدینگ است.
اوستا گفت هولدینگ چیست? گفتم مگر نگفتم همان حیاط خلوت است?
از او که آری گفتی. بگو توی این حیات خلوت ها چه می کنند? گفتم میلیارد ها پول تقسیم می کنند. عجب!! بین شما بازنشستگان?
گفتم از ما خرده، خرده، بر می دارند و بین افراد خاص، خرواری پخش می کنند. نتیجه این شده که این حکم من است. حکمم را نشانش دادم. یکی بیاید اوستا حسن را قانع کند که می گفت غیر ممکن است. پسرش به کمکم رسید و پدرش را مجاب کرد.
اوستا در حیرت و من گفتم حال حق دارم به هیچ کلید به دستی اطمینان نکنم? گفت: حرفت بو می دهد. نکند که منظورت فلانی است? گفتم نکند ندارد که دقیقا منظورم خود اوست و یکی به او بقبولاند که اقتصاد فقط مهار تورم نیست و سیاست هم فقط بر جام نمی باشد.
اول، اگر از برجامش، افرادی در کانادا و انگلیس و جاهای دیگر که مدعی اند ژن مرغوب دارند، صاحب خانه های چند میلیون دلاری شدند، برای من بازنشسته، جز خفت و گرسنگی چیزی نداشته است. این چه برجامی است که حتی همان جام دستم را بردند که الان دیگر جای ماستی برایم نمانده تا نان و ماستی بخورم. دوم، این که سر به تن این کلید نباشد که توی قفل تورم گیر کرده و در نمی آید? این چه کلیدی است که ده ها در دیگر را قفل کرد و قفلی را نگشود?
بابا! به کی بگویم کلید ساز نمی خواهم و قفل ساز لازم دارم که همه چیز را وارونه عمل می کنند? رفاهشان ضد رفاه است؛ عدلشان، عین تبعیض بی نظیر است؛ همسان سازیشان، دقیقا ناهمسان کردن حقوق بازنشستگان است؛ کلید و صد بار دیگر، همان کلیدشان، قفل کردن درهای دیگر است و...
همه چیز را وارونه کردند و کلیدشان حتما قفل است. این هم وزیر رفاهشان که ورشکسته را برشکسته می خواند! یعنی ور و بر تفاوتی ندارند?! وای بر من بازنشسته با این وزیر!
✍️ حسین سوری